Nu mijn leventje weer een “normaal” leventje is geworden heb ik voor mijn gevoel niets bijzonders meer te melden en heb ik besloten om definitief te stoppen met mijn weblog.

Ik wil iedereen bedanken voor de vele reacties die ik heb mogen krijgen dat was echt een geweldige steun voor me.

Na mijn thuiskomst uit het ziekenhuis in januari heb ik van Jaap, Gaby en Niklas een geluks of wens ballon welke zij uit Thailand hadden meegenomen gekregen.

Deze hebben we afgelopen week bij heldere hemel opgelaten.

Mzzl

LouLoene

Vandaag had ik alweer mijn 11^e biopt en net zoals de 10 vorige was deze ook weer prima. Het onderzoek duurde wel wat langer dan de vorige keer, het echo apparaat waarmee ze de ader opsporen die ze aanprikken was stuk en nu moesten ze het met een ander echo apparaat doen en dat wilde niet helemaal lukken. Maar na ruim 3 kwartier wroeten hadden ze hem uiteindelijk te pakken. Dat wroeten kan ik nu wel merken, als ik mijn hoofd te ver draai voelt het vervelend aan.

2 weken geleden ben ik met mijn broers wezen zeilen op het IJselmeer. We hadden het allermooiste weer van de hele wereld de zon stond strak aan de hemel en ’s avonds laat konden we nog heerlijk aan dek zitten.

De eerste dag voeren we naar Lemmer, op het Markermeer was niet heel veel wind dus dat stuk hebben we op de motor gevaren, na de sluizen van Enkhuizen konden de zeilen de mast in en voeren we heerlijk op de wind.

Ruud had voor de gelegenheid een lekkere fles sjampoepel gekocht en na een korte maar pakkende speech klonken we de glazen.

Onderweg ontwikkelde André zich als een ware kapitein

Jaap toonde zich een volleerd ligmatroos. Als Greenpeace langszij was komen varen hadden ze ons gesommeerd die Walrus weer terug te zetten in het water.

’s Avonds lekker op het terras gegeten.

De volgende dag gingen we via de sluizen van Lelystad terug.

Het eerste uur voerde Ruud geassisteerd door Jaap een geweldige paaldans acte op, hij moest en zou de spinaker hijsen. En op het moment dat het ding uiteindelijk hing dacht de wind doei………. en kon Ruud het ding weer strijken.

Na een uurtje stak de wind weer goed op en gingen we met een lekker vaartje richting Volendam.

Vorige week zondag ben ik met Ingrid met de fast ferry van Amsterdam naar Velsen gevaren. Met 60 km over het Noord Zee kanaal is toch wel een aparte ervaring. De fietsen mogen gratis mee aan boord, en we zijn terug gefietst langs het kanaal, pontje Buitenhuizen over en dan langs Nauerna. Lekker relaxed.

Sinds 1 juli ben ik weer voor 100% aan het werk en ik heb er weer heel veel lol in.

Mijn “nieuwe” Toyota bevalt prima, ik mocht er van mijn baas een trekhaak onder laten zetten zodoende kan er een fietsenrek achterop. Omdat ik bij langere stukken rijden last krijg van mijn rechterbeen en ik de auto nodig heb voor het uitoefenen van mijn beroep heb ik bij het UWV cruisecontrol aangevraagd en gekregen, dus nu ben ik helemaal in mijn nopjes.

mzzl

LouLoene

19 juni was het precies een half jaar geleden dat ik onder het hele grote mes van Dr Ramjankhan ging. Een half jaar het is, zoals mijn oma altijd zo mooi kon zeggen, voorbij gevlogen. Het herstel verloopt nog steeds zeer soepeltjes. Inmiddels werk ik 3 x 8 en 1 x 4 uur dus 28 uur per week en binnen een paar weken zit ik weer op 100%. Vorige week kreeg ik een schrijven van het UWV voor het invullen van mijn WIA aanvraag.

Ik moet een stapel papier gaan invullen voor iets wat mij toch niet gaat gebeuren, nutteloos werk zou je denken. Maar na wat telefoontjes zit er niks anders op dan die papieren in te vullen, iemand moet die jongens van het UWV toch bezig houden.

Op het werk gaat het erg lekker, ik ben bezig met een paar projecten en de omzet van mijn klanten komt ook weer op gang. Dus het kunstje van meerdere ballen in de lucht houden ben ik nog niet verleerd.

Ingrid haar autootje is nog niet binnen, ze kan echt niet wachten.

Komend weekend ga ik met mijn broers zeilen op het IJsselmeer, wordt gezellig.

Ik ben vorige week gebeld door het RCA, de Wereld Omroep wil met een getransplanteerde een interview hebben dit in het kader dat het vandaag precies 25 jaar geleden is dat is Nederland de eerste harttransplantatie plaatsvond, men vroeg of ik dat interview wilde geven en daar heb ik positief op geantwoord. Je leest hier nog wel wanneer dat plaats gaat vinden.

Mzzl

LouLoene

Goed na veel vragen uit allerhande hoeken schrijf ik toch maar weer eens een stukje op mijn weblog. Het gaat goed met me, het gaat erg goed met me, ik ga als de brandweer!  Ik doe en laat echt weer van alles en bemoei me thuis weer overal mee.

Vrijdag heb ik het 10^e biopt gehad en ook deze was weer prima, nog slechts 4 biopten te gaan en dan hebben we dat ook weer gehad. 19 juni is het alweer een halfjaar geleden dat ik getransplanteerd ben en ik kan me al bijna niet meer voorstellen dat er zoveel dingen waren die ik eigenlijk niet meer deed of omdat ik het niet meer kon of dat het me teveel kracht koste.

Met de Ingrid en de kids gaat het ook goed. Ik heb geweldig veel respect voor Rox en Sebas, ondanks alle shit die zij over hun heen hebben gehad gaan ze gewoon over naar de volgende klas. Rox gaat naar 3 HAVO en Sebas gaat naar 6 VWO.

Ook voor Ingrid maak ik dagelijks een diepe buiging de wijze waarop zij de zaakjes weer oppakt is echt bewonderenswaardig. We hebben de afgelopen maand veel stil gestaan bij vorig jaar, de periode nadat bij mij het steunhart was geplaatst. Met name de eerste maand was heel erg zwaar, zeker voor Ingrid want die heeft alle ups en downs heel erg bewust meegemaakt en beleefde ze de afgelopen maand weer allemaal opnieuw.

De belangstelling van iedereen en het enthousiasme waarmee ik door iedereen wordt ontvangen doen me echt geweldig goed en geven me heel veel kracht,

Gister hebben we voor Ingrid een nieuwe auto gekocht, een Ferrari rode

Peugeot 107. Apetrots is ze! Als een doorgewinterde koopvrouw voerde ze zelf de onderhandelingen en na een aantal garages te hebben bezocht waren we ervan overtuigd dat ze een heel goede deal heeft gemaakt. Over 4 weken wordt ie geleverd, haar oude maar zeker zeer trouwe Mazda 323 gaat na 17 jaar dienst naar minister Cramer toe, snik snik.

Op mijn werk gaat het ook goed, ik werk inmiddels 24 uur per week en heb echt het idee dat ik weer een zinnige bijdrage lever aan onze club. Ik ben alweer een paar keer op pad geweest naar klanten. 2 weken geleden heb ik mijn oude maar zeer zeker niet zo trouwe Opel Vectra om mogen ruilen voor een Toyota Avensis. Hij rijdt prima is weliswaar een stukje kleiner maar met indash navigatie loodst het apparaat me heel relaxed naar daar waar ik heen moet. Het enige nadeel is dat het apparaat geen cruise control heeft en omdat mijn rechter been nog niet helemaal in orde is, is dat voor mij wel een gemis. Afgelopen 1 juni was ik 25 jaar bij mijn baas, zeker in mijn huidige toestand een moment waar ik bijzonder trots op ben dat ik het allemaal mag meemaken.

Komende week mag ik voor het eerst echt naar de tandarts, in het ziekenhuis is er een kies afgebroken en nu moet ik aan een kroon. Een uurtje de kiezen op elkaar houden dus. Dinsdag gaat één van “mijn” trouwe cardiologen uit het AMC (intimi onder ons kennen haar als de Italiaanse schone) promoveren. Ik heb van haar het proefschrift en een uitnodiging mogen ontvangen, toch een apart gevoel.

Mzzl

LouLoene

Eric weet niet wat hij moet schrijven op het weblog. Aangezien er toch nog veel mensen regelmatig een kijkje nemen ben ik zo vrij om dan maar een keer een stukje te schrijven. Is me eerder ook goed afgegaan, welliswaar om een geheel andere reden…
Dat is soms, voor ons, ook heel raar. Vorig jaar rond deze tijd zaten we in een soort horror scenario en nu lacht de wereld ons tegemoet. Het gaat heel goed met Eric, hij werkt 3 halve dagen en die uren worden langzaam uitgebreid naar 3 hele dagen en dan langzaam aan de rest van de uren toevoegen.
Verder loopt/fietst en doet hij van alles.
Woensdag is het 9e biopt genomen en dat was weer goed. Nu over 2 weken weer naar de cardioloog, maar dat is al een routine bezoek; wegen, bloeddruk, hartslag en de vraag heeft u klachten/vragen?
Vanaf half juni worden die bezoeken 1x in de 3 weken om de 6 weken biopt en om de 6 weken naar de cardioloog. Dat is wel prettig steeds minder vaak naar het ziekenhuis. Ongekend hij is nu al 4 maanden onafgebroken thuis!! Wij genieten van deze tweede kans.
Groetjes van ons allemaal.

Vandaag moest ik voor biopt nummer 8 weer eens naar het UMCU. Het onderzoek ging niet zo soepeltjes als de voorgaande keren maar het belangrijkste is wederom dat de uitslag goed was. Wat ook prettig was is dat ik van één van de medicijnen er 2 minder per dag mag slikken. Goede berichten dus.

Morgen en overmorgen mag ik gelukkig weer naar het werk. Trouwe klanten van me hebben inmiddels door dat ik weer een beetje aan het werk ben en leggen hun uitdagingen alweer direct bij mij neer, dat geeft een waanzinnig goed gevoel kan ik je verzekeren. Daar waar ik met mijn beperkte werktijd wat voor ze kan doen help ik ze in alle andere gevallen vraag ik nog even geduld van ze en leg het nog even bij een collega neer.

Vanmiddag ben ik op mijn fietsje de polder in gereden, een ritje van ruim een uur met af en toe flink tegen de wind in trappen, het viel me echt niet tegen.

De volgende keer neem ik mijn fototoestel mee ik heb een flink aantal broedende vogels gezien en ook al eendjes, waterhoentjes en ganzen met jongen, het ultieme voorjaarsgevoel.

Mzzl

LouLoene

De koolborstels waren gister helaas niet voorradig ze moesten besteld worden en ze zouden vanmiddag na 3 uur binnenkomen, een extra dagje zonder wasmachine dus.

Ik ben vanochtend eerst even naar de knapste fietsenmaker van het land geweest, mijn scooter moest even nagekeken worden. Rond een uur of 2 kon ik mijn scooter weer ophalen en hij doet het weer als een trein. Daarna kon ik de koolborstels ophalen en daarna natuurlijk gelijk monteren. Het was even flink pielen om er goed bij te komen, nu weet eet ik een beetje wat een hartchirurg meemaakt, maar onze waskast speelt weer als een zonnetje.

Voor de rest van de dag heb ik vooral van het lekkere weer genoten.

Morgen mag ik weer een paar uurtjes naar kantoor en eerlijk is eerlijk ondanks het mooie voorjaarsweer heb ik er nog zin in ook.

Mzzl

LouLoene

Met de pc op het werk loopt het nog steeds niet zoals het zou moeten, ik heb mijn oude laptop nog maar even laten oplappen hij doet het nu wel maar daar is dan ook alles mee gezegd. Komende week komen er nieuwe binnen die wel op een dockingstation kunnen dus het is nog even een beetje aanklooien.

Met ingang van deze week mag ik 2 x 4 uur werken, nog steeds niet veel maar wel alvast een stuk beter dan het was.

Alles was goed in het UMCU afgelopen dinsdag, de uitslag van de fietstest was nog niet binnen dat duurt altijd even, ik mag wel weer met een pilletje stoppen.

Zondag ochtend zei de wasmachine na 13 trouwe dienstjaren doe het lekker zelf maar en ’s middags kwam Sebastiaan weer eens thuis met een lekke band. Ik kon mijn Bob de Bouwer pak maar weer eens uit de kast halen. Na wat speurwerk kwam ik erachter dat de koolborstels versleten zijn en die moet ik zelf kunnen vervangen.  

de vakkundig gedemonteerde waskast

Vanochtend heb ik voordat ik naar het RCA ging eerst even Sebastiaan zijn band geplakt en vanmiddag heb ik met wat tips van onze handige buurman de wasmachine maar eens vakkundig gedemonteerd. De koolborstels zijn eruit en deze zijn inderdaad versleten. Morgen even op het werk informeren of wij die dingen ook hebben liggen en anders even langs onderdelenmagazijn Hoolwerff. Voor €40 speelt onze oude trouwe waskast weer als vanouds en dat is in deze kredietcrisistijd toch weer een mooie opsteker.

Mzzl

LouLoene

Ik betrap me zelf erop dat ik steeds minder schrijf op mijn weblog, de reden hiervoor heb ik al eens gemeld, het gaat gewoon erg goed met me en daardoor en ook door het mooie weer van de afgelopen week heb ik steeds minder tijd om wat te schrijven.

De inspanningstest vorige week woensdag heb ik soepeltjes doorstaan, gewoon lekker doorfietsen tot het niet meer lekker gaat en dan stoppen en vooral niet gek laten maken door een verpleegkundige die je aanmoedigt om vooral door te gaan. Morgen mag ik weer naar het UMCU dan krijg ik de uitslag van deze test en wellicht mag ik dan ook met een tweetal medicijnen stoppen.

En daar ging de kluif

Vorige week vrijdag was Dolly jarig, ik ben met haar naar de dierenwinkel geweest en ze mocht zelf haar cadeautje uitzoeken. Ik heb haar losgelaten in die winkel en ze ging compleet uit haar stekker. Het is dat ze geen boodschappentas bij zich had anders had ze wel 20 kluiven uitgekozen. Nu werd het één heel grote kluif en een bullepees van 1.5 meter.

Met de kluif in haar bek wist ze niet hoe snel ze naar huis moest lopen. Thuis gekomen werd dan ook gelijk begonnen met het consumeren van het apparaat.

Afgelopen donderdag zou mijn laptop klaar zijn maar men had voor mij een laptop bedacht die niet op een dockingstation paste en dat vond ik nou niet zo’n goed idee. Dus ik had donderdag toch geen nieuwe laptop. Woensdag een nieuwe ronde met nieuwe kansen, 3 maal scheepsrecht zullen we maar denken.

LouLoene

Mzzl

Het voorjaar begint langzaam aan terrein te winnen en dat doet een revaliderende hartpatiënt meer dan goed.

Ontdek je plekje in Amsterdam noord

De wandelingen met Dolly worden steeds langer en leuker en mijn dikke winterjas heb ik omgeruild voor een spijkerjas.

Vandaag ben ik weer op kantoor geweest en heb mijn werkplekkie weer ingericht.

Hier is ie dan de keiharde aktiefoto van mij

Omdat mijn laptop niet meer deed waar hij voor aangenomen is kon ik nog niet echt aan de bak. Eerst moest iemand van IT het apparaat proberen te reanimeren, helaas is dat niet gelukt en krijg ik donderdag een nieuwe, misschien kan ik dan echt aan het werk.

Morgen mag ik weer naar het UMCU, dit keer voor een echo en een inspanningstest. Op zich niets bijzonders, niet meer dan een meetmoment. Ik ga morgen dan ook voor het eerst alleen naar Utrecht, weer een kleine mijlpaal.

Mzzl

LouLoene